Aşağıda, cankurtaran eğitiminde kullanılan temel terimler ve açıklamaları yer alır.
| Terim | Açıklama |
|---|---|
| Asal gazlar (inert gaz) | İnsan metabolizması için gerekli olmayan ancak havada bulunan kimyasal maddeler. |
| Asfiksi | Solunum kaynaklı oksijensiz kalma. |
| Aspirasyon | Yabancı nesnelerin soluk yoluyla içeri alınması. |
| Barotravma | Hava dolu vücut boşluklarında basınç değişimine bağlı olarak oluşan hasar. |
| Boğulmakta olan kişi | Suda meydana gelen bir kaza sonucu boğulmayla karşı karşıya kalan kişi. Eş anlamlı: hasta, kazazede. |
| Cankurtaran | Cankurtaran eğitimi almış kişi. |
| Çekme | Kurtarılan kişinin yüzüstü pozisyonda, cankurtaranın arkasında taşınması. |
| Fizyoloji | Vücut işlevlerini (fonksiyonlarını) inceleyen bilim. |
| Girdap | Su yüzeyine dik olarak akan dairesel su sütunu. |
| Hemoglobin (Hb) | Kanın kırmızı boya maddesi ve oksijen taşıyıcısı. |
| Hiperventilasyon | Kandaki karbonik asit miktarını düşüren hızlı ve derin soluk alıp verme; sığ su bayılmasının sebebi. |
| Hipo- | Tıp dilinde "düşük" anlamına gelen ön ek. |
| Hipotermi | Tıp dilinde üşüme (vücut iç sıcaklığının düşmesi). |
| İç sıcaklık | Vücudun iç bölgelerinin sıcaklığı (yaklaşık 37,5 °C). |
| İlkyardım | Acil yardım çağrısından sonra, kazazedeye uygulanan ilk önlemler. |
| İtme | Kurtarılan kişinin sırtüstü pozisyonda, cankurtaranın önünde taşınması. |
| Kalp-akciğer canlandırması (CPR) | Kan dolaşımının ve solunumun durması hâlinde uygulanan canlandırma önlemi. |
| Karbondioksit (CO₂) | Hücre solunumunda oluşan gaz hâlindeki madde. |
| Karbonik asit (H₂CO₃) | Suda çözünmüş karbondioksit. |
| Kazazede | Cankurtarandan yardım talep eden, acil durumdaki kişi. Eş anlamlı: kurtarılan kişi, boğulmakta olan kişi, hasta. |
| Kemoreseptör | Soluk güdüsünü sağlayan, kandaki karbonik asit miktarını ölçen, aort kemerindeki algılayıcılar. |
| Kılcal damar | En küçük kan damarları. |
| Kurbağalama | Hızlı ve güç tasarrufu sağlayan yüzme tekniği. |
| Kurtarma kemeri | Halatlı, suda yüzen kurtarma aracı. |
| Kurtarma topu | Kurtarılan kişiye doğru atılan, bir halatın ucuna bağlı top. |
| Larinks | Gırtlak. |
| Merdane | Su yüzeyine yatay olarak akan su girdabı; içe ve dışa dönen merdaneler vardır. |
| Nabız | Kalp tarafından üretilen, damarlarda hissedilebilen atış. |
| Nitrojen (N₂) | Gaz hâlinde madde; havanın yaklaşık %78'ini oluşturan temel inert gaz. |
| Oksijen (O₂) | Hemoglobine bağlanarak kan yoluyla taşınan, hücrelerde yakılarak karbondioksit oluşturan gaz. |
| Ölü boşluk (ölü alan) | Gaz değişiminin yapılmadığı, soluğu ileten solunum yolları bölümü. |
| Pril | Açıktaki deniz tabanında, oluk şeklinde derinlikler. |
| Respirasyon | Tıp dilinde solunum. |
| Savak / su bendi | Su seviyesini ayarlamaya veya su biriktirmeye yarayan yapı; savaklarda merdaneler ve girdaplar oluşur. |
| Set | Akan sularda, akıntı yönünü düzenlemek için yapılan su yapıları. |
| Sığ su bayılması | Hiperventilasyon sonucu, soluk güdüsünün baskılanmasına bağlı bilinç kaybı; ölümle sonuçlanabilir. |
| Sırtüstü yüzme | Bir yüzme tekniği. |
| Soluk hacmi | Normal solunumda değiş tokuş edilen hava hacmi. |
| Solunum yolları | Havanın ağızdan akciğerlere kadar izlediği yol. |
| Spazm | Tıp dilinde kramp / kasılma. |
| Sternum | Göğüs kemiği. |
| Şok | Vücudun ihtiyaç duyduğu sıvı ile mevcut sıvı arasındaki bozuk ilişki (hacim eksikliği şoku). |
| Taşıma | Bilincini kaybetmiş veya korku/panik hâlindeki kişiler için kurtarma tekniği. |
| Temel donanım | Yüzme operasyonunu destekleyen palet, maske ve şnorkel. |
| Toraks | Tıp dilinde göğüs kafesi. |
| Toplardamar | Kalbe kan götüren damar. |
| Üşüme | Vücut iç sıcaklığının tüm vücutta 35 °C'nin altına düşmesi; tıp dilinde hipotermi. |
| Vital kapasite | Maksimum soluk almadan sonra akciğerlerdeki toplam değiş tokuş edilebilir hava hacmi. |
| Yapay (suni) solunum | Ağızdan ağıza veya ağızdan burna ritmik soluk verme. |
| Yorgun yüzücüye yardım | Bilinci açık, yorgun veya bitkin yüzücüleri destekleme tekniği (itme ve çekme). |
| Yüzme tekniği | Suda ilerleme tekniği. |